Categorieën
Gamer queens

Interview: Sakuraflor

Laura

Sakuraflor is een half Nederlands, half Spaanse cosplayer, die binnen iets meer dan een jaar tijd al meer dan vijfduizend volgers op Facebook heeft weten te verzamelen. GamerGIRL ging met Sakuraflor in gesprek over haar passie voor cosplay, haar enthousiaste fanbase, hoe je omgaat met online haters en tips voor beginnende cosplayers!

Dit interview met Sakuraflor maakt onderdeel uit van een serie interviews met dames uit de game-industrie. Eerder spraken we onder andere al met game-ontwikkelaar Brie Code en Game Mania manager Mirjam Bakker. Via deze interviews wil GamerGIRL laten zien dat vrouwen op allerlei verschillende manieren aanwezig zijn in de game-industrie.

Deze week zijn we in gesprek gegaan met cosplayer Sakuraflor. Samen met haar cosplayteam Team Chaos is ze vaak op conventies te spotten, zoals Dutch Comic Con. Fans van Overwatch zullen wellicht al bekend zijn met haar cosplay: zo heeft ze eigenhandig al een hoop verschillende heroes gecosplayed én kwam ze zelfs terecht in de Cosplay Spotlight op de launcher page van de game zelf!

Je hebt inmiddels al meer dan vijfduizend volgers op Facebook verzameld én je hebt een hele hoop toffe cosplays op je naam staan, maar hoe is je interesse in cosplay eigenlijk ontstaan?

Deathstrike en Sakuraflor als Reaper en Tracer

“Ik ben ongeveer drie jaar geleden begonnen als artist en toen tekende ik veel manga en anime. Een vriendin van mij had me toen verteld over cosplay en ik wilde het een keertje proberen, dus toen ben ik voor het eerst gaan cosplayen. Mijn allereerste cosplay was Lucy Heartfilia van Fairy Tail en ik had mijn vriend ook zo ver gekregen om Natsu (Fairy Tail) te cosplayen, inclusief zijn roze haren, haha. In het begin kocht ik mijn kostuums, maar naarmate ik het vaker deed wilde ik ze zelf gaan maken. Toen ontmoette ik Deathstrike, een van mijn team members, die mij echt super veel geleerd heeft. Zo is het een beetje begonnen.”

Samen met Deathstrike vorm je nu een cosplayteam, toch? Hoe is dat tot stand gekomen?

“Dat klopt, het team heet Team Chaos cosplay. We zijn nu een jaar bezig en sindsdien is de cosplay ook echt werk voor ons geworden. De samenwerking begon met het spel Overwatch: toen de trailer van Overwatch uitkwam was ik echt helemaal weg van Tracer en Deathstrike wilde heel erg graag Reaper doen. Stukje bij beetje begonnen we met Blizzard te werken en werden we ook gevraagd voor evenementen. Toen zijn we eigenlijk echt professioneel te werk gegaan, met het maken van kostuums en ingehuurd worden voor promoties.”

Wacht, wat? Jullie werkten samen met Blizzard? 

“Ja, we hebben op verschillende gelegenheden met Blizzard gewerkt. Toen Overwatch nog niet uit was, had Deathstrike zijn Reaper kostuum al af. Ik was halverwege met mijn Tracer. We werden toen door Blizzard gevraagd om bij het Overwatch gedeelte van een game evenement te staan om mensen aan te trekken. Daarna, toen mijn Tracer kostuum wel af was, stonden we op de releaseparty van Overwatch. Wij wisten helemaal niet wat dat inhield, maar het bleek mega exclusief te zijn. Er waren allemaal bekende mensen en zelfs voetballers, en ik kende er helemaal niemand. Ik heb letterlijk tegen Willie Wartaal gezegd: ‘Goh je hebt geluk, je mag vandaag met mij op de foto!’ Die man kwam niet meer bij, hij zei: ‘Ja ik wil al de hele avond met je op de foto, wat leuk dat je het zegt!’ Later die avond keek ik op Twitter en toen zag ik het pas…. Dat was echt heel erg, haha.”

Haha, oeps! Jullie zijn wel vaker op evenementen te vinden, naar wat voor conventies gaan jullie allemaal? 

“Vroeger gingen we alleen naar Nederlandse conventies, maar sinds we als Team Chaos begonnen is daar verandering in gekomen. We zijn het afgelopen halfjaar op uitnodiging bij Blizzcon geweest in Amerika en daarnaast zijn we naar Egypte geweest, als juryleden en special guests bij Maker Faire Cairo. Verder zijn we nog naar Japan, Duitsland, België en Engeland geweest. Wij werken nu ook met Dutch Comic Con samen als cosplayers en om de cosplay competities te organiseren, dit gaan we de aankomende twee edities weer doen.”

Wow, Blizzcon? Hoe hebben jullie dit voor elkaar gekregen? 

“Na de launchparty van Overwatch hebben we vaker met Blizzard gewerkt voor verschillende evenementen. Het event in Amerika had niet rechtstreeks met het board van Blizzard te maken, maar met de werknemers zelf. Zij zagen onze kostuums en hadden eigen initiatief genomen, want Blizzard laat eigenlijk niet zo snel cosplayers overvliegen. Dat was heel tof om te zien.”

Sakuraflor in de Overwatch Cosplay Spotlight

“Net voordat we naar Amerika gingen, had ik mijn Ana cosplay afgemaakt van Overwatch. Die hadden ze op de launcher page gezet van het spel zelf. Als je Overwatch opende, stond mijn foto daar als cosplay spotlight. Dat was echt gek! Toen we op de Blizzard campus waren, kwamen we op een gegeven moment in de ruimte terecht waar ze de PR bespreken voor Overwatch en dus ook de launcher page. Toen ik daar binnenkwam, vertelden ze me dat ze heel veel over mij gesproken hadden. Dat was super apart, maar wel heel erg leuk.”

Jullie zijn nu vooral bezig met Overwatch cosplay, zijn jullie nog van plan om hier lang mee door te gaan?

“Ik ben nu bezig met Sombra en dat is, als het goed is, het laatste kostuum dat ik zelf ga doen van Overwatch. Tot nu toe heb ik Ana, Mei, D.Va, Widowmaker en Tracer gedaan. Ik wilde Sombra graag nog doen omdat ze heel erg past bij mijzelf en mijn afkomst, maar daarna willen we ook wel overstappen naar een ander spel zoals League of Legends of Warcraft. We maken wel heel veel commissies voor Overwatch, omdat het gewoon heel erg gewild is. Dat zullen we sowieso wel aanhouden, maar Sombra zal voorlopig even de laatste cosplay zijn van Overwatch. Ik geloof dat we samen al meer dan de helft van de personages hebben gedaan. Dus het is tijd om iets anders te doen.”

Zo, dat zijn een hoop Overwatch personages. Vind je de kostuums maken ook het leukste aan wat je doet, of is er iets anders wat je leuker vindt?

“Vroeger vond ik het altijd het tofste dat ik het personage mocht maken, maar tegenwoordig gaat het voor mij om de mensen; de reacties van de fans en de mensen om je heen. De fanbase die wij hebben, is zo lief en zo leuk. Ik maak nu vaker kostuums, niet alleen omdat ik de personages leuk vind, maar ook om het aan de fanbase te laten zien. En hierdoor worden mensen weer gemotiveerd. Dan krijgen we berichten als ‘Dit is zo’n inspiratie’ of ‘Jullie zijn zo tof’, en dat maakt het gewoon. Dan maakt het niet eens meer uit of je er geld mee verdient of niet. Het klinkt heel cheesy, maar het is echt zo belonend.”

“Met alle fans die je krijgt, krijg je er natuurlijk ook haters bij en het is wel lastig om daar omheen te komen. Ik ben een erg emotioneel persoon, dus voor mij is dat soms best wel zwaar. Daarom blijf ik altijd een beetje weg van zulke anonieme sites. Maar als je dan comments krijgt van fans die zo lief zijn, dan maakt het niet uit hoe je je voelt: elke dag begin je gewoon goed. Voor mij is het anders dan de andere team members. Ik ben de persoon die echt achter de social media zit: ik reageer op alles en iedereen, dus ik zie ook alles wat er gezegd wordt over ons en wat mensen van ons vinden. En dat is zo mooi om te zien.”

Over die haters gesproken, waar je het net over had. Heb je daar veel last van?

Image may contain: 1 person, smiling, standing and text
Sakuraflor met Cosplay(ers) Against Bullying Nederland

“Ik houd me er gewoon buiten, met name omdat ik er niet zo goed tegen kan. Meestal gebeurt het ook op anonieme websites waar je eigenlijk niks aan hebt. Ik heb er eigenlijk nooit veel last van gehad toen ze het hadden over de cosplay en over kostuums, dat vond ik allemaal nog niet zo erg. Wij doen ook gewoon ons best en je staat er als team achter. Maar er was een periode waarin ze een directe aanval op mij begonnen, over mijn art. En ik moet zeggen, die deed wel echt zeer. Ik ben nog steeds erg onzeker over mijn art: ik doe het veel minder dan mijn cosplay en het is heel erg persoonlijk. Het zijn echt je emoties op papier en als je daarop aangevallen wordt, is dat wel echt pijnlijk.”

“Ik heb toen een artpiece gemaakt, als een reactie op die persoonlijke aanval. Het is heel moeilijk: ga je er op in of niet? Ik ben niet iemand die andere mensen gaat haten voor wat ze hebben gezegd. Het enige wat ik ermee wilde zeggen, is: ‘Kijk uit met wat je zegt, want het kan echt veel schade doen’. Ik wist ook dat er heel veel mensen waren die met hetzelfde probleem zaten, het is iets wat je heel veel tegenkomt op social media. Dus wilde ik die artpiece maken om mensen gerust te stellen: zelfs wij maken het mee. Mensen kunnen naar mij toe komen als ze ergens mee zitten. We zijn niet de enigen en zo lang je er niet over praat, kan je het ook niet kwijt. Dat is wel heel belangrijk geweest voor mij. Ik ben daarna ook meer bezig geweest met bullying binnen cosplay en de organisaties die daarvoor staan.”

Dat is een mooie boodschap. Om weer even terug te komen op je cosplay; wat is eigenlijk je favoriete cosplay tot nu toe?

“Dat is Tracer, van Overwatch. Het is niet mijn favoriet als in het beste kostuum dat ik ooit heb gemaakt, maar het is mijn favoriet omdat ik gewoon 100 procent het personage ben; als ik me verkleed als Tracer, dan hoef ik niet anders te doen. Zij is echt zo irritant druk, het is precies zoals ik ben. Elke keer dat ik verkleed als haar ben en mensen leer kennen, of als ik op conventies ben, dan zeggen mensen ook echt van: ‘Oh my god, you’re so Tracer!’.”

En welk personage wil je écht nog graag cosplayen?

“Ik wil graag nog samen met mijn vriend Tyrael en Auriel van Diablo volledig cosplayen. Dat is de gaafste koppel cosplay die je kunt doen, dus dat zou toch wel echt de dream cosplay zijn. Maar er zijn zoveel projecten die we nu doen, dus ik denk niet dat het voorlopig op de planning staat.”

Heb je ten slotte nog tips voor mensen die graag met cosplay willen beginnen?

“Sowieso moet je iets kiezen waar je echt een passie voor hebt. Dus kies een personage dat echt bij je past. Dat ga je nodig hebben als je het zelf wil gaan maken, want er gaan zo veel dingen fout. Altijd. In het begin gaat het nooit goed, en dat is ook een goede tip: geef niet gelijk op. De eerste keer zal het sowieso fout gaan.”

“Ook als je het niet zelf maakt, raad ik aan om een personage te kiezen waarmee je je wel een beetje identificeert. Wanneer je het draagt ga je dat personage willen zijn: je gaat je zo gedragen. Als je al een soort van link met het personage hebt, dan is het zo veel makkelijker en zo veel leuker. En je moet vooral heel veel plezier hebben, dat is hoe je het het verste schopt. Je moet het niet doen voor andere redenen, bijvoorbeeld om populair te worden. Wees ook vooral niet bang anderen om advies te vragen, ook al zijn het ‘grote’ cosplayers. Eigenlijk zijn het allemaal gewoon toffe mensen die van hun hobby hun werk hebben gemaakt. Je kan het altijd gewoon proberen: niet geschoten is altijd mis, toch?”

Categorieën
Gamer queens

Interview: Atusa en Judith van Girl Gamer Galaxy

Laura

Wanneer je een beetje goed zoekt, zijn vrouwelijke gamers overal te vinden. Zo ook in de Nederlandse Facebook community Girl Gamer NL, die speciaal gericht is op vrouwelijke gamers en al meer dan 800 leden telt! De website Girl Gamer Galaxy is hieruit voortgekomen, waarop allerlei toffe artikelen staan voor vrouwen die van games houden. Hoog tijd om eens een blik te werpen op het ontstaan van deze community en op de inspirerende dames die hier achter zitten.

Girl Gamer Galaxy is opgericht door de vier dames op de bovenstaande foto, van links naar rechts: Joella, Judith, Purdey en Atusa. Stuk voor stuk zijn het meiden met een passie voor games. GamerGIRL sprak daarom met Atusa en Judith over het ontstaan van de community, hun website Girl Gamer Galaxy, de game-industrie én, natuurlijk, hun eigen favoriete games.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen; hoe is Girl Gamer NL eigenlijk ontstaan?
Atusa: “Het is oorspronkelijk ontstaan doordat wij artikelen gingen schrijven voor een gaming website. Dit ging over andere andere vrouwelijke gamers en wat zij in het weekend deden, genaamd Girl Gamer Weekend. Deze artikelen waren gericht op hoe die meiden waren begonnen met gamen, wat hun favoriete games waren en in welke games zij veel tijd stopten.”

“Deze dames vonden het ontzettend prettig om andere dames te leren kennen die ook van games hielden en ze wilden met elkaar in contact blijven. Dus hebben we een WhatsApp groep opgericht, maar dat bleek heel onoverzichtelijk te worden. Op dat moment besloten we een gesloten Facebookgroep aan te maken. Toen vroegen de dames aan ons of ze gamende vriendinnen mochten toevoegen en langzaamaan begon de community uit zichzelf te groeien. Nu zitten we inmiddels boven de 800 dames.”

Wow! Wanneer zijn jullie hiermee begonnen?
Atusa: “Wij begonnen ongeveer vijf jaar geleden met onze Girl Gamer Weekend artikelen en de Facebookgroep volgde kort daarna. De artikelen op de grote gaming websites destijds waren vooral vanuit een mannelijk oogpunt geschreven en deze waren soms in de tone of voice ook echt gericht op andere mannen. Wij wilden laten zien dat er ook vrouwen aanwezig zijn, en hoe kan je beter vrouwvriendelijke content maken, dan door vrouwen zelf aan het woord te laten?”

Hoe hebben jullie elkaar eigenlijk leren kennen?

Atusa: “Ik was hardcore World of Warcraft verslaafd, ik had een eigen guild en kende vooral mannen van boven de 45 jaar die in mijn guild zaten. Heel veel wisten zelfs niet dat ik een meisje was, omdat dat niet altijd positief ontvangen wordt. Ik was op een avond met een jeugdvriendin wat gaan drinken en toen ik haar vertelde over mijn guild, zei ze: ‘Oh nee, jij bent ook zo’n gaming nerd, ik ken er nog zo een.’”

“Dat was Joella, zij speelde toen veel Call of Duty. Het klikte meteen tussen ons, hoewel ik helemaal niet van first-person shooters was en zij nog nooit World of Warcraft gespeeld had. Joella nodigde mij uit om naar een event te gaan, samen met paar meiden uit haar volledig vrouwelijke Call of Duty clan. Daar zat Judith ook bij, en daar heb ik haar leren kennen.”

Judith: “Joella heb ik ontmoet doordat ik op internet gezocht had naar meisjes die ook Call of Duty spelen, om samen een clan te vormen. Daar vond ik Joella, want zij had zo’n oproepje geplaatst en toen zijn we gaan gamen. Zij woonde ook in Amsterdam, dus zijn we ook gaan afspreken.”

Wilden jullie ook iets bereiken met jullie community? Is dat gelukt?

Atusa: “Het was echt puur voor de leuk. Het was een manier om in contact blijven met andere meiden, want daarvoor kende ik helemaal geen andere vrouwelijke gamers. Ook was het een plek waar meiden oproepjes konden doen, bijvoorbeeld wie er naar een evenement gaat of een bepaalde game speelt. Dat was eigenlijk ons idee geweest. Deze meiden wilden geen contact verliezen met elkaar, dus we wilden een plek maken waar we elkaar altijd konden bereiken. We hadden oorspronkelijk nooit plannen gemaakt en we hadden ook niet verwacht dat het zo groot zou worden.”

Jullie doen ook aan Girl Gamer Gatherings. Wat zijn dit precies?
Atusa: “Wij hadden een keer het idee om met de community te gaan paintballen. Dat vonden ze echt heel leuk en dat was bijzonder om te zien. Judith en ik hadden eigenlijk weinig met paintball, maar het bleek uiteindelijk een super gezellige dag te zijn.”

“Wij werden later een keer benaderd door een partij die 24/7 met ons wilde gaan streamen. Dit vonden we hartstikke leuk en we wilden kijken of de meiden hier ook aan mee wilden doen. Dus besloten we een feest te geven om de meiden hierover te vertellen. Dat feest was ons pre-valentine event. Samen met ID Apart Hotel hebben we een feest georganiseerd en we waren blij verrast dat er zoveel gamebedrijven waren die ons wilden helpen. Er waren bedrijven die gaming gear leverden, games, of spullen voor de goodiebags die de meiden mee naar huis kregen. Het hotel zelf had voor de catering gezorgd, dus er was gratis eten en drinken.”

Wat is op dit moment belangrijk voor jullie?
Atusa: “We richten ons op dit moment op het bereik. Als dit groter is, dan kunnen we deals sluiten zodat we dingen mogen weggeven aan community. Of we kunnen iets organiseren met andere partij, waardoor de meiden niet geacht worden te betalen. Dat is zo zuur, want de meiden betalen al voor de reiskosten. Het liefst hadden we bij eerdere events ook reiskosten vergoed, maar dat was wat te ver gezocht.”

“Als wij iets organiseren voor de meiden moet het echt voor de community zijn, we willen echt iets aan ze teruggeven. Als ze moeten betalen om een escape room te doen, kunnen ze dat net zo goed met hun eigen vrienden doen. We willen de drempels qua kosten weghalen.”

Jullie hebben ook een website, Girl Gamer Galaxy. Hoe is dit ontstaan?
Judith: “We wilden eigenlijk altijd al een website beginnen, zelfs voordat we voor die andere website gingen schrijven. Gewoon omdat wij het zelf heel leuk vinden om te schrijven, en het ons ook leuk leek om te laten zien wat we met die meiden in de community doen. Ook willen we onze community te inspireren door interviews te houden met meiden binnen de gaming wereld. Misschien zijn er meiden daarbuiten die dat ook wel heel leuk vinden en tips kunnen gebruiken, of niet eens weten dat je dat kan doen.”

Atusa: “Het is ook iets wat we altijd al hebben gewild, om te laten zien dat we vrouwelijke gamers zijn en wat we leuk vinden. We willen andere meiden aanspreken, en toen zijn we dus ook blogs gaan schrijven.”

Kunnen jullie wat meer vertellen over de Girls in Gaming rubriek?

Atusa en Judith op Firstlook Festival

Atusa: “Wij proberen de meiden op verschillende manieren te ondersteunen. Zo schrijven we bijvoorbeeld een artikel over een meid, en dan linken we door naar de webshop, website of stream die ze heeft. Wij willen mensen er op wijzen dat deze meiden ook iets in de gaming wereld doen, dat ze daar iets mee willen en dat ze ook passie hebben. Daarom is bereik heel belangrijk voor ons: je kan de dames dan echt een platform geven en ze veel meer in de spotlight zetten. En als wij meer bereik hebben, zijn er meer mensen daarbuiten die weten dat wij dames zijn die gamen en die weten dat er een positieve community bestaat. Nu is het in Nederland nog niet eens zo erg, maar in landen als de VS is het nog steeds veel lastiger om een vrouwelijke gamer te zijn, omdat je dan veel meer haat over je heen krijgt.”

Jullie website is geheel in het Engels geschreven. Waarom hebben jullie hiervoor gekozen?
Atusa: “Het idee is onder andere omdat we veel meer mensen kunnen bereiken als we Engels praten. De doorsnee Nederlander spreekt ook wel Engels. Daarnaast is er een hele wereld aan gamers buiten Nederland die ook online met andere gamers in contact willen komen. Het is ook leuk om te laten zien dat girl gamersinternationaal aanwezig zijn.”

Krijgen jullie eigenlijk ook mannelijke bezoekers op Girl Gamer Galaxy?
Atusa: “Ja! Haha. Wanneer we artikelen delen via social media, dan zijn er ook wel eens mannen die het artikel retweeten en liken. Ook is ongeveer 60 procent van onze volgers op Twitter mannelijk. Je zou denken met een naam als Girl Gamer Galaxy dat mannen het niet aantrekkelijk zouden vinden omdat het alleen over vrouwen gaat. Maar dat valt dus reuze mee.”

Eerder hadden jullie het over de gaming wereld van vijf jaar terug, die niet echt gericht was op vrouwen. Hoe zit dat nu, volgens jullie?
Judith: “Mij valt heel erg op dat wanneer je nu naar een event als bijvoorbeeld Firstlook gaat, dat je bijna geen boothbabes meer ziet. Toen ze er wel waren vond ik het zelf niet heel storend, maar ik dacht wel dat het leuk zou zijn als ze er ook eens een leuke gespierde man naast zouden zetten. Nu valt het me op dat ze in plaats van boothbabes vaak cosplayers hebben staan. En dat is zo veel gaver, want nu staan er echt mensen met een passie voor games. Als je het mij vraagt, is dat net zo sexy als wanneer ze in een strak t-shirtje staan.”

Atusa: “Op gamescom sprak ik de vrouwelijke 
community manager
 van Blizzard, die mij vertelde dat Blizzard er specifiek voor gekozen had om geen boothbabes in te zetten. Omdat zij destijds al beseften dat een groot deel van hun klantengroep vrouwelijk was. Ze wilden de vrouwelijke doelgroep niet afstoten door vrouwen neer te zetten, die alleen de mannen aanspraken. En dat is goed.”

“Als alle bedrijven er zo in staan en echt erkennen dat vrouwen ook games spelen, dan zou het in de toekomst misschien mogelijk zijn om vrouwenshirts mee te krijgen in goodiebags. In plaats van elke keer die oversized shirts die je dan vervolgens als pyjama moet gebruiken. Het zijn allemaal mannenshirts!”

Denken jullie dat de game industrie zich meer bewust is van de vrouwelijke doelgroep?
Judith: “Ik denk dat het een langzame ontwikkeling is die steeds verder komt. Het stoort me bijvoorbeeld zo erg dat game gear zo gericht is op mannen. Alles is zo hoekig en donker. Als ze een keer iets voor vrouwen doen, dan is het bijvoorbeeld een roze headset. Ik hoef helemaal geen roze headset, maar het zou leuk zijn als de vormgeving gewoon een beetje wordt aangepast. Ik wil iets wat ik mooi genoeg vind om in mijn kamer neer te zetten.”

Atusa: “Langzaamaan beginnen ze in de gaming en tech wereld wel te herkennen dat vrouwen ook dingen willen kopen, maar in sommige gevallen zijn we nog lang aan het wachten.”

Jullie zijn zelf ook gamers. Wat vinden jullie daarom van de manier waarop vrouwen voorkomen in games?Atusa: “Ik heb altijd wel als  iemand kunnen spelen die ik echt gewoon geweldig vind. Bijvoorbeeld in Streets of Rage, echt zo’n beat ‘m up side scroller game. Ik vind die game memorabel  omdat er een vrouwelijk personage in zat, namelijk Blaze. Dit was echt zo’n tough chick die ook op straat liep en mensen in elkaar sloeg. En je hebt het nu over begin de jaren ’90 ongeveer. Voor mij was het echt mind-blowing dat ik een vrouwelijk powerfiguur kon spelen in een game en slechteriken in elkaar kon meppen, want tot die tijd was ik altijd een fictief of mannelijk wezen.”

Judith: “Ik denk dat het heel erg twee kanten heeft. Aan de ene kant merk ik persoonlijk dat ik in games, bijvoorbeeld met League of Legends, in eerste instantie toch altijd een vrouwelijk character uitkies. Waarom? Ze zijn mooi, je kan je ermee vergelijken, het is gewoon natuurlijk voor mij. Later in de game, als ik weet hoe het werkt, speel ik ook wel als man.  En ik vond leuk dat Call of Duty introduceerde dat je ook als vrouw kan spelen, dat geeft je het gevoel dat er rekening met je wordt gehouden.”

Liefde voor League of Legends

“In games als Dead or Alive kan ik er vreselijk om lachen, laat mij maar lekker vechten met zo’n babe waarvan die boobs alle kanten op springen. Ik denk verder dat Tomb Raider er een goed voorbeeld van is geworden, als je daar door de jaren naar kijkt. Ik denk dat zij nu een stuk realistischer is. Ze heeft een normaal figuur en je zou haar zo op straat kunnen zien lopen. Ik vind haar gelijk een stuk stoerder overkomen dan eerst, want ze is veel echter. Bij The Last of Us vind ik het ook zo mooi: ze is een meisje, een kind, maar ze is toch ongelofelijk stoer en sterk en een belangrijk character.”

“Ik denk ook dat het heel erg aan de game ligt. Bij League of Legends heb je hele sexy characters rondlopen aan de vrouwelijke kant, maar je hebt ook gespierde mannelijke personages. Dat hoort bij die game. Maar ik denk niet dat een vrouwelijke heldin in een per se grote borsten, een dikke kont en een slank lichaam moet hebben. Daarom houd ik van spellen zoals Skyrim, waarbij je gewoon je eigen character kan maken. Je kan ‘m dik maken, of dun, of rood haar of groen haar, weet ik veel wat. Dat vind ik leuk.”

En, tot slot, we kunnen het niet laten: wat zijn jullie eigen favoriete games en consoles?
Atusa: “Wat doe je me aan?! Uit mijn jeugd is het nog steeds Streets of Rage, die heeft zo’n indruk achtergelaten en me het gevoel gegeven dat ik niet alleen maar het kleine zusje was dat ook af en toe mee mocht spelen met de jongens. Nu kon ik ook echt met mensen gaan spelen, met een personage waar ik me echt geïnspireerd door voelde. Een stoere chick met een leren jas aan, die mannen in elkaar ramde.”

“Verder ben ik gek op World of Warcraft en ik kan nu ook heel veel indiegames gaan opnoemen. Maar ik denk dat ik altijd een plekje in mijn hart houd voor Streets of Rage. Mijn favoriete platform is mijn gaming PC en mijn favoriete console de SEGA. Daar heb ik eindeloos veel Sonic en Street Fighter op gespeeld en ik heb zelfs meiden die niet into gaming waren van de basisschool bij mij thuis uitgenodigd om Street Fighter te komen spelen. Dat was één en al button bashen, maar dat was mijn manier om toch te kunnen connecten met de meiden in mijn omgeving.

Judith: “Ik vind het heel lastig om te zeggen, maar uit mijn jeugd is dat de The Legend of Zelda serie. Ik had voor mijn verjaardag van mijn vader een Nintendo 64 gekregen en daar zat ook Ocarina of Time bij. Dat was het eerste spel waar ik zwaar verslaafd aan was. Ik speelde dat non-stop en het was zo erg dat, als ik ziek was, dat ik de thermometer tegen de kachel aanhield zodat ik dan een extra dag thuis kon blijven om dat spel te spelen.”

“Andere games waar ik vrij verslaafd aan ben geweest en waar ik veel tijd in heb gestoken, zijn Call of Duty games, vanaf Modern Warfare 2 tot en met begin van Ghosts, daarna ben ik ermee gestopt. En ik heb ook heel veel tijd in League of Legends zitten, en ook wel in World of Warcraft. En Skyrim vind ik ook heel verslavend.”

“De Nintendo 64 console vind ik een geweldig ding. Het is niet kapot te krijgen. Als kind trok ik soms die console wel eens uit de kast, of ik ging in die cassettes blazen. Het was ook geweldig dat je via een attachment aan je controller Pokémon Red op het grote scherm kon spelen, in plaats van het kleine schermpje van je GameBoy. Ik vond dat echt een legendarische console. En hij was er in leuke kleurtjes, leuk voor de vrouw in mij.”

Ontwerp een vergelijkbare site met WordPress.com
Aan de slag